Schaamte...

Jun 22, 2018

Schaamte...
Als je baby huilt. En huilt. En huilt. Je nergens meer naar toe kunt. Alles moet afzeggen. Vrienden verliest. Jezelf ook verliest. Niet even, maar best lang. Omdat anderen wel een 'normale' baby hebben. En veel adviezen. JIJ moet dan dus wel wat verkeerd doen. 
Schaamte in het kwadraat als het je nog eens overkomt. Het bewijs is wel geleverd: zie je wel, het ligt aan jou....

Denk je dat je de enige bent? Not! Zo vaak, zo vaak zie ik dit in een intake terug. En zo dapper vind ik dat. En zo verdrietig. Want het moet dan al wel heel wanhopig zijn, je moet dan wel zó op je tandvlees lopen. Al zover voorbij verdriet zijn. Dat je jezelf, de enige echte moeder van dat onrustige ukje de schuld geeft. JIJ...de enige die hem echt kan troosten. De enige die maar blijft doorzetten, van het kastje naar de muur naar het kastje. Die het allang niet meer erg vindt wat anderen van je vinden, als iemand maar 'de oplossing' heeft. Jij, die al weken, misschien wel maanden geen degelijke slaap heeft gehad. En intense dagen draait. Krom staat van de zorgen, maar toch maar doorgaat met zorgen. Uit liefde. Omdat het niet anders kan, niemand anders het kan...Ik ben zo trots op je.

Man, wat raakt dat me toch iedere keer. Dwars door het hart, zo op de gevoelige snaar. Want de bemoedigende woorden, het stukje common sense, spreek ik mijzelf soms nog steeds in. Als ik weer eens vind dat ik het toen beter had moeten doen, ze nu dan vast niet dit of dat hadden gehad. Hoe ik me voelde tijdens de eerste refluxdochter: compleet gefaald als moeder. Hoe ik me voelde toen het weer gebeurde? Mislukt, niet geschikt...Ik moest wel iets doen met hun onrust, mijn onmacht, 'mijn falen'. Failure is not an option als het om mijn kinderen gaat. Ik ging van kastje naar de muur naar kastje naar slaapdeskundige. Want de schaamte was ik voorbij, toen het een derde keer gebeurde. Benoem maar wat niet gezegd mag worden. Haal de schone schijn maar naar beneden. Want wat mijn derde dochter mij leerde is dat je alles kunt weten en doen en het nóg onrustig kan zijn.

Schaamte maakt plaats voor volharding en werd trots. Trots dat ik ze alledrie door de reflux, koemelkallergie, verschoven werveltjes, groeiachterstanden en meer heb geholpen. Omdat ik niet anders kon, omdat ik hun moeder ben. En dat is, weet ik inmiddels, een superpower. (mijn zoontje als kers op de taart, geen reflux en daar had ik zelf geen hand in).

Dus moeder van de onrustige baby. Don't shame yourself. Wat moet jouw kleintje zonder jou? Waar had hij gestaan met zijn onrust zonder jouw volharding? Hoe powerful ben jij dat jij dit kan, nog staat en gaat! De schaamte is voor je omgeving, zij die de vinger wijzen en niet helpen. Zij die weten hoe het zou moeten, maar nooit in je schoenen hebben gestaan. Zij die geluk hebben gehad, maar dat niet beseffen. Maar blame ze ook maar niet, wees beter dan dat. They know not what they do..

You go mum, you rule. 
Bedenk dat donker alleen maar betekent dat er geen licht op schijnt. Vind de lichtschakelaar, want er is altijd licht aan het einde van de tunnel. When you're down: the only way is up. You can do this.

Slaapinfo & -tips ontvangen?

Schrijf je in...Je ontvangt de nieuwsbrief met de nieuwste blogs, artikelen, tips & freebies op het gebied van slapen en onrust. Uitschrijven kan altijd! Check de Privacy Policy voor meer informatie. 

Ja, doe maar!
Close

50% Complete

SLEEPLETTER - INSCHRIJVEN

Vul je gegevens in & je ontvangt mail!